06 AÄŸustos 2007
6 Ağustos - KIZÇOCUĞU
Kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem
göze görünmez ölüler.
HiroÅŸima’da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.
Saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.
Benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
Åžeker bile yiyemez ki
kâat gibi yanan çocuk.
Çalıyorum kapınızı,
teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin,
ÅŸeker de yiyebilsinler.
Nazım Hikmet
Böyle buyurdu bliyaal
Livaneli’nin bunun için yaptığı besteyi çocukken babamın plağından dinlerdim. Hüzünlü bir ÅŸarkıdır.
FotoÄŸraflar da çok korkutucu. Ä°nsan bakamıyor …
10 AÄŸustos 2007 01:10
Böyle buyurdu Atilla Aktuna
Fotoğraflar amacına ulaşmış demek ki! Seçmek, hele de seçmek için bu fotoğraflardan daha birçoğuna bakmak acıtıcıydı.
Biz bakarken bu acıyı duyuyorsak, bunu yaÅŸayanların çektikleri akıl almaz olmalı…
Ä°nsan gayriihtiyari utanç duyuyor. Ben duyuyorum…
10 AÄŸustos 2007 09:14
Böyle buyurdu celerone
Daha ilkokuldayken aÄŸabeyim Vietnam’da kullanılan napalm’ın etkilerini gösteren fotoÄŸraflarla dolu bir kitap getirmiÅŸti. FotoÄŸraflar hala aklımda. Böyle bir kararı verenleri ben affetmedim, umarım kimse affetmez.
Selamlar,
10 AÄŸustos 2007 11:06
Böyle buyurdu esma
bu atom bombasını kim bulduysa allah belasını versin bu ne ya off allahım
12 Nisan 2008 13:35
Böyle buyurdu beren çelik
gerçekten müthiş bir şiir
28 Haziran 2009 21:14