Paul Auster - Cebi Delik yazısına yapılan yorumlar

teyzen teyfik tarafından

teyzen teyfik — Sun, 04 Mar 2007 21:37:21 +0000

merhaba,
ben de cok fazla olmadigini düsünüyorum. Ve yakinlarinda böyle biri varsa insan cok daha iyi anliyor bunun ne demek oldugunu. Anlatmak istedigi öykülerini, tezlerini, fikirlerini anlatmak yerine asgari ihtiyaclarini karsilayabilmek icin tüm zamanini baska islere harcayan birisinin yasadigi aci bana hep Van Gogh`un acilarini hatirlatir. Yine de iyi ki Teo varmis, diyorum.

Atilla Aktuna tarafından

Atilla Aktuna — Fri, 02 Mar 2007 12:10:53 +0000

Ne güzel insanın yaşamında böyle yazarlar olması!!! Benim de dönüp dönüp okuduğum yazarlar vardır. Ama şahsım adına konuşmam gerekirse “benim yazarlarım”, bana yaşam hakkında ipuçları verir. Tortu’da da bunları zamanı geldikçe “Başucu” kitapları altında yazacağım.

Bu yazarlara bir kaç örnek vermek gerekirse; Oğuz Atay, Bilge Karasu, Ferit Edgü ve bu sitenin ithaf edildiği Tomris Uyar’ı sayabilirim bir çırpıda. Yabancı yazarlara baktığımdaysa, Albert Camus, Anton Çehov, Fyodor M. Dostoyevski, Jorge Luis Borges, Franz Kafka bu listenin başında yer alır. (Yukarıda yazdığım yazarları bu yazının sınırları içinde değerlendirmek gerekir, yoksa daha birçok yazar sayabilirim.)

Türkiye’deki durumla ilgili yazdıklarınıza katılmakla birlikte şunu da gözden kaçırmamamız gerektiğini düşünüyorum:

Önemli olan çoksatarlar yazıp kazanmak mı, yoksa inandığınızın peşinde yürümek ve “gerçek” edebiyat eserleri yaratmak mı? (Hem çoksatar, hem de “gerçek” edebiyat olan eserlerin sayısal olarak -maalesef- ihmal edilebileceği kanısındayım!) Türkiye’de birçok yazar inandıklarının ardında savaş veriyor/verdi ve bedelini ödeme cesaretini gösterek “gerçek” edebiyat eserleri yaratmayı sürdürüyor/sürdürdü.

Tomris Uyar çeviriler yapmasaydı, Oğuz Atay mühendisliği sürdürmeseydi, Bilge Karasu okullarda ders vermeseydi kitaplarından kazandıklarıyla yaşayabilirler miydi? “Yetenek kendini harcatmaz” belki ama Türkiye’de o yeteneğin farkına pek varılmadığı, vardırılmadığı gerçeği de önümüzde duruyor. Kitap satışları ve baskı adetleri ise bunun en açık göstergesi…

endiseliperi tarafından

endiseliperi — Fri, 02 Mar 2007 05:54:16 +0000

Auster, yazacağı hikayelerin konusunu oluştursun diye, bir akaryakıt tankerinde denize açılmış, üniversitedn mezun olunca. Karaya dönünce, Paris’e gitmek istemiş bu sefer. Kendini yazar olarak görüyor, ancak ne yazacağına bir türlü karar veremiyormuş anlaşılan. Sonunda, New York’a dönmüş ve kendi deyimiyle “her gün havaya dağılan öyküleri toplamış.”

Ben severim Auster’ı. Yeni bir karar alıp, onu yaşamaya başladığımda hep Auster okumuşum, dönüp baktığımda. Beni heyecanlandırır ve ne yazarsa yazsın, yaşama enerjisi verir.

Türkiye’de sadece edebiyat yaparak para kazanmak bile eleştirilecek, kötü bir özelliğe dönüşür, eğer kazandığın parayla iyi de yaşayabiliyorsan. Orhan Pamuk için neler söylenmedi ki. Yetenek, genellikle kendini harcatmaz, diye düşünürüm. Eninde sonunda içinden fışkırır, çağlar; yazını yazar, resmini çizer, müziğini yaparsın. Yeterince yetenekli olmak gerekir bunun için… Eh, bir de bedelini ödeyebilme cesareti. Eğer bunlar varsa, sadece yazarak hayat sürdürülebilir sanırım.