Günlerin Tortusu

Pek çok emekli politikacı gibi Noguçi de "şiiri" yaşlılık çağına saklamak istemişti. Kurutulup saklanmış yiyeceğin tadına bakmaya vakti olmamıştı; bu tür yiyeceklerin ille de lezzetli olması gerektiğini de düşünmüş değildi, ama Noguçi gibi insanlar için şiir, şiirin kendisinde değil, şiire olan sakin, telaşsız özlemde yatardı; şiir dünyanın sarsılmaz düzenini simgelerdi. Artık dünyanın daha fazla değişmesi tehlikesi kalmadığında; kişi artık yeni belirsizlik, ümit, heves, saldırıları olmayacağını bildiği zaman şiir ortaya çıkacaktı - çıkmadan edemeyecekti.

Bu vakit geldiğinde davranışlarını düzenleme açısından kişinin kendine bir ömür boyu uyguladığı baskı ve mantık zırhı, sonbaharda gökte yükselen beyaz bir duman sütunu gibi eriyerek şiire dönüşecekti. Ama iş güvenlik şiirine gelince, Kazu ondan bir adım ilerideydi ve şiirin boşluğunu kendisinden çok daha iyi biliyordu.

Sayfa 189 - 190

Eskiden beri sorulmakta olan soru kafasının içinde kuÅŸkusuz iÅŸte o anda yeniden canlanmıştı: Truva Atı gerçekten varoldu mu? Yunanlılar Truva’yı bu savaÅŸ hilesi sayesinde mi ele geçirdiler, yoksa, kente girmek için kullandıkları baÅŸka araçları gözlerden kaçırmak için yararlandıkları -bunu gizli tutmaya önem veriyorlardı- bir yazınsal yutturmaca mıydı bu?

Bu tutumda ÅŸaşılacak bir ÅŸey yoktu. Savaşın gerçek nedenleri, basÅŸlangıcında olup bitenler, pazarlıklar, öngörüler, öneriler, savaÅŸ gücünün hesaplanması, bütün bunlar, Truva Savaşı’nı bütünüyle yalnızca benzersiz güzellikte bir kadının yaÅŸadığı aÅŸkın öyküsüne -ki bu kadın aslında pekâlâ kendini bir maceraya kaptırmış olabilirdi- indirgemek amacıyla hasır altı edilmiÅŸti; öteden beri bilinen bir ÅŸeydi bu. 

Savaşın gerçek nedenlerinin gizlendiÄŸi açıkça belliyse, ele geçirilemez olmakla ün salmış Truva’nın düşmesi az da olsa kafalarda kuÅŸku yaratmıyor muydu? Yunanlıların bu kenti fethetmek için baÅŸvurdukları düzeni, ileride yeniden kullanmak amacıyla gizli tuttukları düşüncesi öteden beri kabul görmüştü -içerdikleri deneyimin deÄŸerini yitirmemesi için uzun süre gözlerden saklanan casusluk dosyaları gibi. Dolayısıyla Yunanlılar gerçeÄŸi maskelemek için bir yol düşünmek zorundaydılar.Truva’yla ilgili arÅŸivlere gelince, bunlar kentin yaÄŸmalanması sırasında tahrip edilmiÅŸ, kül olmuÅŸtu. Belleklerde kalan tek ÅŸey, korkunun ve alevlerin oluÅŸturduÄŸu fon üstündeki bir büyük attı. Fakat benzeri bir görüntü, kentten kaçmakta olan Truvalıların kapıldıkları dehÅŸet yüzünden kafalarında yarattıkları bir sanrı olamaz mıydı? 

Sayfa 33 - 34