Hipodrom hem kamusal hem de politik bir mekândır; bazen imparatorlar için, halkın doğrudan tepkisinin ölçülebildiği bir yerdir, bazen de halkın hiç beklenmedik bir anda ne düşündüğünü imparatora ilettiği açık bir iletişim mekânı. Halk, vergilerdeki artışları protesto etmek veya yönetime getirilmiş bir idareciden şikayetlerini dile getirmek için daima Hipodrom’u seçmiştir. Tarihçi Alfred Rambaud bu durumu şöyle özetler:
"Tanrı’nın Aya Sofya’sı, imparatorun trinikulumu [Büyük Saray’da altın kaplamalarla süslü yemek odası] varsa, halkın da hipodromu vardır."
Sayfa 37
Alt başlıktan da anlaşılabileceği üzere, çeşitli dönemlerdeki adları ile Hipodrom/Atmeydanı/ Sultanahmet Meydanı’nın tarihsel/kronolojik gelişimini; Bizans dönemindeki yarışlardan Osmanlı’daki törenlere, Cumhuriyet öncesi mitinglerden "Refah partisinin Osmanlı kültür mirasını yeniden öne çıkarmak niyetiyle Sultanahmet Meydanı’nın girişine üzerinde Atmeydanı yazan tabelalar konması"na kadar dönemlerinin politik olayları ile anlatan kitap, aslında yazarın yüksek lisans tezi olmasına karşın, referanslara boğulmaması ve akıcı diliyle okuyucuyu hemen içine çekiyor. Zaten
yazarın da söylediği üzere tezden kitap haline ikinci defa yazılarak gelmiş.
Atmeydanı bol fotoğraflı bir kitap. Ancak fotoğraflar renkli olsa çok daha iyi olabilirmiş. Bunun yanısıra koca bir tarihin 70 sayfaya sığdırılma çabası da gözden kaçmıyor. Yine de kitap, tarihin aslında sıkıcı olmadan da anlatılabileceğine iyi bir örnek oluşturuyor. (Bu arada tarih öğretmeni olan yazarın derslerinin de böyle geçtiğini, bir tanesine katılmış biri olarak, söylemeden geçemeyeceğim.)
Kitabın sonunda bir de kaynakça var. Konuyla ilgilenen ve ilgilenmek isteyenlere duyurulur!
Kitap Yayınevi
ISBN 975 - 6051 - 06 - X
Birinci Basım Ekim 2005
Loading …
Bu kadar uzak mesafe ile yapılan ilk radar bağlantısının daha önce örneği yoktu; 31/439′un oldukça büyük bir yapıda olduğu belli oluyordu. Yankıların şiddetinden bilgisayarlar en az kırk kilometrelik bir çap hesapladılar. Böyle bir dev yüz yıldır keşfedilmemişti ve gözden kaçmış olması da aklın alabileceği bir şey değildi.
(…)
İşte tam bu noktada bilgisayarlar "Hey oradakiler, ilginç bir şey bulduk" işareti vermeye başladılar ve ilk defa olarak 31/439 insanların ilgisini çekti. Uzay Muhafızlığı Merkezi geçici bir heyecan dalgası ile çalkalandı. Yıldızlararası "gezgin" sadece bir numara olmaktan çıkarılarak ona bir isim verildi. Yunan ve Roma mitolojisini artık tümüyle tüketmiş olan astronomlar çoktandır Hindu tanrıları ile çalışıyorlardı. Böylece 31/439, Rama ismini aldı.
Sayfa 11-12
İyi bilimkurgu da, iyi polisiye gibi iyi edebiyattır. Rama serisinin özellikle bu ilk kitabında bunun doğrulandığını görmek mümkün.
Seri dört kitaptan oluşuyor ve bu ilk kitaptan sonrakileri Arthur C. Clarke, Gentry Lee ile birlikte tamamlıyor. Rama II’nin ilkinden yıllarca sonra yazılmasının yanısıra, olay örgüsünün ilk kitaptan yüz yıl sonrasında geçmesi kitabın kurgusu ile yazılışı arasındaki paralelliğin bir rastlantıdan daha fazlası olduğunu düşündürüyor.
Rama üzerine birçok yazıda yazılanları tekrarlamak pahasına -bir mühendis olarak- Clarke’ın fizik bilgisinin oldukça iyi bir düzeyde olduğunu söyleyebilirim. Bu fizik bilgisi, kurduğu atmosferin inandırıcılığını da oldukça artırıyor. Kendi simetri ekseninde hızla dönen silindirik Rama uzay
gemisinin içinde iç yüzeyi 360 derece çevreleyen bir silindirik deniz bulunması hem kurgusal, hem de fiziksel olarak etkileyici. (Boş bir silindirin içinde silindirik denizin üstündeyken, kafanızı yukarı kaldırdığınızda denizi görürsünüz. Dönüş nedeniyle oluşan Coriolis kuvveti denizin üzerine dökülmesine engeldir.)
Kitabın çevirisi Ümit Kayalıoğlu tarafından yapılmış. Genelde başarılı bulduğum çeviride, Türkçe’nin bilim dili ol(a)mamasından kaynaklanan bulanık yanlar da bulunmakta. Özellikle Rama’nın betimlenmesi sırasında…
Clarke’la ilgili aslında yazılacak çok şey var, özellikle Kubrick’in çektiği "Space Odyssey-2001"in aslında yazarın aynı isimli romanından uyarlandığı düşünülünce. Ama onları yazarın diğer kitaplarına saklayalım.
İthaki Yayınları
ISBN 975 - 6902 - 05 - 1
1. Baskı Ocak 1999
Çeviri Ümit Kayalıoğlu
Özgün Adı Rendez-vous with Rama
Loading …
Bütün hayatımın her tür beklemekten ve yine beklemekten -dinmek bilmez bir tür kanamadan- ibaret olduğunu ve anı hissetmek için bana kalan zamanın saatlere bile vurulamadığını dehşet içinde fark ettim. O zamana dek hayatımın anlamı bellediğim şey bir sabun köpüğü gibi yok oldu gözlerimin önünde. Bakın, dünyada ne gerçekleştirirsek gerçekleştirelim, bunlar hep yeni bir bekleyişe, yeni bir umuda yol açar; bütün evren doğamamış bir şimdiki zamanın cesedinin saçtığı pis kokuyla dolu. Bir doktorun, bir avukatın, bir memurun bekleme odasında kapıldığımız o sinir bozucu zayıflığı hissetmeyen var mıdır? Bizim hayat dediğimiz şey, ölümün bekleme odasıdır. Birdenbire -o anda- zamanın ne olduğunu kavradım: Biz zamandan yapılma ürünleriz, maddeden oluşmuşa benzeyen ama akıp giden zamandan başka bir şey olmayan bedenleriz.
J. H. Obereit’ın Zaman Sülüklerini Ziyareti - Sayfa 25
Gustav Meyrink’i çok geç tanıdım -doğrusunu söylemek gerekirse birkaç aylık bir tanışlık bu- ve şimdiye kadar okumamış olmamın çok büyük bir kayıp olduğunu düşünüyorum. Kardinal Napellus’ta sadece üç öykü olmasına karşın, bu öykülerin üçünü de okurken hissettiğim ürpertiyi çok az yazarda hissetmiş olduğumu söylesem herhalde nedeni daha iyi anlaşılır.
Meyrink’in, Poe’dan etkilendiğini söylemek sanırım yanlış olmaz. (Gerçi Poe’nun etkilemediği iyi bir öykücü var mıdır?) Poe ile aynı gün doğmuş olan -yaklaşık 60 yıl sonra- yazarın, özellikle yukarıda alıntı yapılmış öyküsü okuyucuyu girişinden itibaren içine çeker. Bir metafor
olarak sülüğün kullanımı ise -kuşkusuz-öykünün en etkileyici yanlarından biridir.
Borges, kitabın önsözünü, "Meyrink, ölüler krallığının yaşayanlar krallığına girdiğine, gözle görülür dünyamızın gözle görülemez diğer dünya tarafından işgal edildiğine inanıyordu." diye bitiriyor. Ekleyebileceğim tek şey; Poe, Borges ve Meyrink’se işgal edenler ve onların işbirlikçileri ise, buyursunlar!
Dost Kitabevi Yayınları
ISBN 975 - 7501 - 88 - 3
Birinci Baskı Ekim 1999
Almancadan Çeviren Zehra Aksu Yılmazer
Loading …
(…) Daha sonra Ch’ing-chou’da yeniden ortaya çıktığı söylendi; küçük çocuklara, avuçlarına bir çember çizmeyi ve başka birinin giysisine ya da yüzüne dokunarak bu çemberi dokundukları yere geçirmeyi öğretiyormuş. Çember karşıdakine geçtikten sonra çocukların elinde iz falan kalmıyormuş.
Görünmez Keşiş - Sayfa 33-34
Konuk Kaplan / P’u Sung-Ling
(…) Beni duymamış gibi sürdürdü: - Sürgün yollarında başıboş geziyorum, ama hâlâ kralım, çünkü disk bende. Görmek ister misin? Kemikli elinin ayasını açtı. Elinde hiçbir şey yoktu. Boştu. İşte o zaman şimdiye değin hep kapalı tuttuğunu fark ettim. Gözünü benden ayırmadan: -Dokunablirsin, dedi. Kaygıyla, parmak uçlarımı ayasına dokundurdum. Soğuk bir şey duydum ve sanki zayıf bir ışıltı gördüm. Elini aniden kapattı. Bir şey söylemedim. Bir çocukla konuşurmuşçasına sözünü sürdürdü: -Bu, Odin’in diski, dedi. Yalnız tek yüzü var. Yeryüzünde tek yüzü olan başka hiçbir şey yok. Elimde olduğu sürece kral olacağım.
Disk - Sayfa 100-101
Kum Kitabı / Borges
Büyük yazarı büyük yapan şeylerden biri de herhalde izinden gittiği yazarlara (ustalara) gösterdiği saygı ve bunları açıklamaktaki açıksözlülüğüdür. Borges neredeyse tüm ustalarına bu vefa borcunu ödemiş yazarlardan biridir. Editörlüğünü yaptığı Babil Kitaplığı’nda nerelerden beslendiğini, hangi yazarlardan etkilendiğini görebiliriz.
Babil Kitaplığı, bir fantastik öykü-roman seçkisi. İlk kitap, P’u Sung-Ling’in "Konuk Kaplan" isimli kitabı. Daha ilk kitaptan Borges’in beslendiği yazarlardan birinin öyküsüyle, kendi öyküsündeki benzerliği yakalamak oldukça mutlu etti beni, Borges’e de bir kere daha saygı duydum ve imrendim.
P’u sung Ling’in öyküsü Çin’de geçmektedir; keşiş çocukların ellerine çember çizmeyi sonra hiçbir iz kalmadan bunları başka bir yere geçirmeyi öğretmektedir. Borges’te ise avuçtaki çember kuzeyde, Odin’in ülkesindedir. İlk öyküdeki çocuklar çemberlerini başka bir yere geçirirken, Borges’in öyküsündeki yetişkin elinde, kimseye vermemek üzere sımsıkı tutar. Tüm bu değişikliklere karşın (tabii ki Borges intihal yapmayacaktır :) benzerlik ortadadır. Disk ya da çember izleğinden Borges’in etkilendiği açıktır. Bu anlamda, P’u Sung-Ling’in öyküsünde geçen çember bir ayrıntı iken, Borges’in bu ayrıntıyı nasıl öykünün ana izleği haline getirdiğini de görebiliriz.
Dost Kitabevi Yayınları
ISBN 975 - 7501 - 25 - 5
2. Baskı Kasım 1999
İngilizceden çeviren C. Hakan Arslan
Özgün Adı Tiger Guest
Loading …
Üsküdar açıkları, lodoslu akşamın suda kurulmuş mâlikanesi olmağa başlamıştı. Sanki Kızkulesi’nden Marmara açıklarına kadar denizin altına, su tabakalarının arasına yer yer, iyi dövülmüş bir yığın mücevher pırıltısından geçirilmiş bakır levhalar döşenmişti. Bazen bu bakır levhalar suyun üzerinde yüzüyor, âdeta mücevher sallar yapıyor, bazen de primitif ressamlarda, mağfiretin timsali ışığın kaynaştığı derinlikler gibi hasretle, bir hakikate yükseliş arzusu ile dolu, büyük ve kıpkırmızı uçurumlar açıyordu.
Sayfa 111
Mümtaz’a göre insan Ada’ya giderken anonim bir şey olurdu. Orası bir nevi standart insanların yeriydi; orada gerçekte kendimize hiç lâzım olmayan, hiç değilse bizi kendimizden uzaklaştıran ve bunu yaparken hiçbir noktaya da yaklaştırmayan şeylerin hasreti çekilirdi. Boğaz’da ise her şey insanı kendisine çağırır, kendi derinliğine indirirdi. Çünkü burada terkibi idare eden şeyler, manzara, kalabildiği kadar olsa da mimarî, hepsi bizimdi.
Sayfa 115
Saatleri Ayarlama Enstitüsü’nün yazılmasına daha 14 yıl vardır. Şubat 1948′de Cumhuriyet Gazetesi’nde tefrika edilmeye başlanır Huzur ve Haziran’da sonlanır.
Huzur, okunması zor bir kitaptır. Başlangıçta huzursuzluk verir bile denebilir. Kişisel tarihimizde başlayıp
bıraktığımız ve yıllar sonra elimize aldığımız ender kitaplardandır. Ancak bu romanın nazarımızdaki değerini zerre azaltmaz. Aksine, Tanpınar Türk Romanı’nın en önemli yazarlarından olduğunu, bu ve bundan sonraki romanları ve özellikle de Saatleri Ayarlama Enstitüsü ile kanıtlamıştır. Romanın baş kişilerinden biri, bir şehir olan kaç roman vardır? İstanbul Huzur’un ana karakterlerdendir ve iyi ki de öyledir.
Ankara’da askerliğimin uzun gecelerinde İstanbul’u daha fazla yanımda hissettirecek bir başka kitap olamazdı, sanırım. İstanbul’dan uzaktaki tüm İstanbulseverlere duyurulur!
Dergâh Yayınları
ISBN 975 - 7462 - 50 - 0
8. Baskı Ekim 1998
Loading …
(4 oy verildi, ortalama: 4 / 5)
